woensdag 20 november 2013

Vogelkooitje van opa...


De opa van mijn lief (geboren in 1915) was een echte 'Pietje Puk' opa.
 Hij had een schuurtje wat je, bij hoge uitzondering, èn met gevaar voor eigen leven, mocht betreden...
Alles bewaarde hij :)
Tot op een dag, oma en hij niet meer zelfstandig konden blijven wonen, en zij moesten verkassen naar een aanleunwoning.
Zijn schuurtje moest leeg...
Hij nam mijn lief en mij mee in zijn schuurtje en vroeg of wij nog iets zagen wat we wilden hebben...
Wij zagen het oude vogelkooitje, en opa vertelde ons dat ie dat zelf gemaakt had.
En we moesten er wel zuinig op zijn ;)




The grandpa of my love (born in 1915) was a real 'John Doe' grandpa.
He had a little shed where you could go in with high exception, and at the risk of life...
He kept everything :)
Untill the day came, that Grandma and he couldn't stay independet in that house, and they had to move to a sheltered accommidation.
His shed had to be emptied...
He took my love and me with him into the shed and asked if we saw anything we wanted...
We saw the old birdcage, and grandpa told us he made it himself.
And we had to be carefull with it ;)




Het is een Putterskooitje, de officiële benaming van een Putter is een Distelvink, bekend om zijn prachtige zang en daarom werd hij ook gevangen.
Dit wagentje werd gevuld met het voer (zaad) en dan trok de Putter het wagentje aan de ketting naar zich toe, zodat ie kon eten.
Extra prachtig natuurlijk als je weet dat dit zo lang geleden met de hand gemaakt is :)


 Opa maakte de wielen  met centen, en de oudste is van 1918

It's a Putterscage, the official name of a Putter is a Goldfinch, well known for his beautiful singing, 
and that's why he was caught.
This wagon was filled with food (seed) and the Putter pulled the car with the chain to himself,
so he could eat.
Even more beautiful when you know this is made by hand so long ago :)




Het werkt allemaal nog en het deurtje kan ook dicht gemaakt worden.
Onderin zit de opvangbak die er ook uitgeschoven kan worden,
  zie je...bij dat sierlijk gebogen ijzerdraadje zit ie vast.

Everything still works and the door can be closed.
Underneath is the tray which can also be extended,
you see...at that gracefully curved iron wire it's fixed.




Hier is dan de  reden waarom de Distelvink een Putter genoemd werd....
Hij putte zijn eigen water met een oud vingerhoedje aan de ketting omhoog.
Is het niet prachtig!?
Ik heb er een glaasje ingedaan , want daar zat alleen het ijzeren houdertje nog.


And here is the reason why they called the Goldfinch a Putter...
He drew his own water with an old thimble on the chain way up.
Isn't that wonderfull!?
I put a little jar in it,  because there was only the iron holder.


 The timble is also a beauty

Voor de foto's had ik het kooitje even op mijn tafeltje gezet, maar hieronder zie je waar het eigenlijk altijd staat, bovenop de boekenkast samen met wat andere kooitjes.
Maar deze springt eruit natuurlijk ;)

For the photo's I put the cage on my table, but below here you can see where it normaly stands, on top of our bookcase together with some other cages.
But this one stands out ofcourse ;)




In 2002 is hij overleden, 86 jaar oud, vader van mijn lieve schoonvader, opa van mijn lief...
Wat blijft...zijn het Putterskooitje...en herinneringen...en ze worden beiden gekoesterd :)

In 2002 he passed away, 86 years old, father of my beloved father-in-law, grandpa of my love...
What stays...are the Putterscage...and memories...and they are both cherished :)


Voor al die lieve opa's en oma's.
To all our beloved grandpa's and grandma's.

xx  Lieve (weemoedige) groeten, MJ  xx



16 opmerkingen:

  1. Deze post is een prachtige ode aan de opa van je man, die zich als Malle Pietje helemaal thuis voelde in zijn schuur. Geweldig toch, dat je aan deze bijzondere man een mooie tastbare herinnering hebt in de vorm van deze zelfgemaakte vogelkooi! De andere kooien zijn trouwens ook gaaf, een bijzondere verzameling bij elkaar.

    Fijne avond. Liefs, Ingrid

    BeantwoordenVerwijderen
  2. WAT EEN SUPER KOOITJE EN ECHT TE LEUK!!

    WAT EEN LEUKE HERINNERING AAN OPA.

    FIJNE DAG,

    MIRANDA

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat een mooi verhaal zit er achter deze prachtige kooi, een heel bijzondere trouwens.
    Grappig om te lezen dat de vogel zelf enige moeite moest doen om aan zijn eten en drinken te komen!
    Liefs, Linda

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Een prachtige herinnering aan jullie opa. Een heel bijzonder kooitje en verhaal over het vogeltje en zijn kunsten. Ik had er nog nooit over gehoord. Lieve groet,

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat een waardevol bezit, ik vind het echt prachtig!!!!

    Liefs Monica

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wow! This birdcage is beautiful beyond words! Your grandpa was one talented man! I've never seen a birdcage as lovely as this!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Wat een prachtig verhaal…heb ik echt van genoten…normaal dat je dit kooitje zo koestert…..
    staat trouwens héél mooi bij de andere kooitjes…prachtig sfeerplaatje…..wat een kunstwerkje
    heeft die opa gemaakt zonder het zelf te beseffen denk ik…..als je het verhaal hoort hoe het vogeltje
    moest werken om aan eten en drinken te geraken…nog nooit zoiets gehoord….
    geniet ervan
    fijne dag nog , lieve groeten kathy

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Wat een leuke post met een warme ondertoon, prachtig!
    Je hebt gelijk om dit vogelkooitje te kiezen van je opa, zeker omdat hij het ook nog helemaal zelf heeft gemaakt! Ik heb nog nooit zo'n verhaal gehoord dat dit vogeltje zelf voor eten en drinken moet zorgen, dus heel apart hoe hij dat opgelost heeft met dat koetsje en de vingerhoed. Geweldig!!
    Wat zou hij trots zijn geweest als hij wist dat jullie dit aandenken zo koesteren....
    Liefs, Peetje

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Wat een fantastische post, dank je wel dat je ons deelgenoot van jouw verhaal wilde maken en dat wij op deze manier ook "kennis" mochten maken met zo'n markante man! Het vogelkooitje is prachtig en met superveel liefde gemaakt dat zie je aan alles (wat waren er vroeger toch vak-mannen/mensen) en wat jammer dat vandaag de dag vaak dingen als massa-productie zo snel en zo goedkoop mogelijk in elkaar gezet moeten worden............vandaar mijn liefde/passie voor brocante............je vroeg in mijn blog naar de markt in het Land van Ooit. Hierbij stuur ik je even de tijden vrijdag 6, zaterdag 7 en zondag 8 december van 10:00 - 17:00 uur. Entree: 4 euro (kinderen t/m 6 jaar gratis) , gratis koffie of thee. We staan er met onze winkel LilaBlu alle drie de dagen............ik ben een mega koukleum...........(je bent gewaarschuwd!) :-)
    Liefs,
    Tina

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Wat mooi dat we met jou mee mogen lezen, een ontroerend verhaal zeg.
    Lief dat jullie dit meenamen, het verhaal erachter is zo mooi, allereerst dat hij het zelf
    gemaakt heeft en ook alles wat betreft het mechanisme en de techniek...zo knap zeg.
    Een mooi en lief eerbetoon aan de opa van je man...dit is iets om nooit te vergeten.

    Een lieve groet jouw kant op, Eefie

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Wat een prachtig kooitje met vooral heel dierbare herinneringen! Je hebt er een prachtige en lieve post van gemaakt. Nu snel je vorige posten bijlezen, want ik heb weer van alles gemist...

    Fijn weekend.

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Ik heb nog nooit zo'n mooi merkwaardig vogelkooitje gezien.
    Ik vind hem gewoon geweldig.
    Heel zuinig op zijn.

    gr. Anita

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Hoi MJ,

    Wat hebben jullie mooie spulletjes gekozen uit de schuur van opa! Het vogelkooitje is prachtig! Ik vond ook erg leuk om het verhaal erachter te lezen. De herinnering maakt het extra speciaal!

    Fijne avond!

    Madelief x

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Jeetje zeg wat een prachtige herinnering!
    En wat een mooi kooitje zeg en dat nog wel met de hand gemaakt, wat een kunstwerk.
    Prachtig om zo´n mooi erfstuk in huis te hebben staan.
    Alvast een fijn weekend toegewenst.
    Liefs gerda

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Hallo Marie-José....wat leuk dat je mijn blog gaat volgen...ik heb ook meteen op die van jou gekeken en geweldig hoor, jij hebt er ook een nieuwe volger bij....Jij hecht ook waarde aan spulletjes met een verhaal en de metamorfose van de lelijke vaas...geweldig...ik hou hiervan...het hoeft niet allemaal peperduur te zijn en zo krijg je inrichting van je huis een echte eigen stijl...super...fijn weekend en lieve groet van Marjon

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Wat een "SNOEPJE" dat kooitje...
    En het verhaal eromheen is zo bijzonder :-)
    Zoiets moet je koesteren...

    En wat een verlies dat jullie deze lieve opa moeten missen.
    Zulke opa's met schuurtjes vol verrassingen,
    de creativiteit die vroeger nog zo gewoon was,
    de vindingrijkheid om dingen zelf met oog voor detail te maken.
    Dat zijn de mensen die we juist nu zo missen in deze snelle tijd,
    vind je niet?

    DANK voor deze bijzondere post!

    LIEFS, Suzanne

    BeantwoordenVerwijderen

Leuk dat je mijn blog bezocht hebt en bedankt voor je berichtje.
Liefs, MJ